The Broken Pot

  The Crack Pot

โถมีรอยร้าว

คนหาบน้ำผู้หนึ่งในอินเดียมีโถใบใหญ่สองใบ ซึ่งเขาใช้หาบน้ำ โถใบหนึ่งมีรอยร้าว ส่วนอีกใบหนึ่งไม่มีที่ติ และบรรจุน้ำเต็มเสมอ หลังจากที่ต้องเดินจากลำธารไปยังบ้านเจ้านายเป็นระยะทางไกลโข ทว่าโถที่มีรอยร้าวเหลือน้ำแค่ครึ่งเดียวเมื่อไปถึง เป็นเช่นนี้ทุกๆวันตลอดสองปีเต็ม โดยที่คนหาบน้ำแบกน้ำไปถึงบ้านเจ้านายได้เพียงหนึ่งโถครึ่ง แน่นอนว่าโถซึ่งไม่มีที่ติรู้สึกภาคภูมิใจในผลสำเร็จของมัน และความสมบูรณ์แบบทุกประการตามที่ถูกสร้างขึ้นมา ทว่าโถที่มีรอยร้าวซึ่งน่าสมเพชรู้สึกละอายใจในความไม่สมบูรณ์ของตนเอง และรู้สึกทุกข์ใจที่บรรลุผลสำเร็จได้เพียงครึ่งเดียวจากที่ถูกสร้างขึ้นมา หลังจากหลายปีที่ประสบความล้มเหลวอย่างน่าขมขื่นใจตามที่ตนนึกคิด วันหนึ่งโถใบนั้นจึงกล่าวกับคนหาบน้ำที่ริมลำธาร

          “ข้าละอายใจในตัวเอง ข้าอยากจะกล่าวขอโทษต่อท่าน”

            “ทำไมล่ะ?” คนหาบน้ำถาม “เจ้าละอายใจเรื่องอะไร?”

            “ข้าบรรจุน้ำได้แค่ครึ่งเดียวตลอดสองปีที่ผ่านมา เพราะรอยร้าวข้างๆที่ทำให้น้ำรั่วตลอดทางไปบ้านเจ้านาย เนื่องจากความขาดตกบกพร่องของข้า ท่านจึงต้องทำงานหนัก แต่ไม่ได้รับผลตอบแทนเต็มเม็ดเต็มหน่วยจากแรงงานของท่าน” โถใบนั้นกล่าว

            คนหาบน้ำรู้สึกสงสารโถเก่าใบนั้น จึงกล่าวด้วยความกรุณาว่า “ตอนเดินกลับบ้านเจ้านาย ข้าอยากให้เจ้าสังเกตดอกไม้สวยๆตามทาง”

            ขณะที่เดินขึ้นเนินเขา โถเก่าใบนั้นก็สังเกตเห็นแสงแดดอ่อนๆสาดส่องดอกไม้ป่างดงามข้างทาง มันรู้สึกเบิกบานใจขึ้นมาบ้าง แต่พอถึงจุดหมายปลายทางมันยังคงรู้สึกทุกข์ใจเพราะน้ำรั่วออกไปครึ่งหนึ่ง มันจึงขอโทษคนหาบน้ำอีกครั้งที่มันล้มเหลว

            คนหาบน้ำกล่าวกับโถนั้นว่า “เจ้าสังเกตไหมว่าดอกไม้ขึ้นตามทางเฉพาะฟากเจ้า แต่ไม่มีดอกไม้ขึ้นฟากโถอีกใบหนึ่ง? เพราะข้ารู้ว่าเจ้ามีรอยร้าว ข้าจึงถือโอกาสเพาะเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ตามทางฟากของเจ้า ทุกวันขณะที่เราเดินกลับจากลำธาร เจ้าก็รดน้ำเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ไปด้วย

            “ตลอดสองปีข้าเก็บดอกไม้สวยๆพวกนี้ไปประดับบนโต๊ะเจ้านาย ถ้าเจ้าไม่ได้อยู่ในสภาพเช่นนี้ เจ้านายก็คงไม่ได้ชื่นชมดอกไม้งามในบ้านของท่าน”

            เราแต่ละคนมี“ข้อบกพร่อง”เฉพาะตัวของเราเอง เราต่างก็เหมือนโถที่มีรอยร้าว แต่ถ้าเราเปิดโอกาสให้พระเยซู พระองค์ก็จะนำข้อบกพร่องของเรามาใช้เพื่อนำความชื่นชมมาประดับที่โต๊ะของพระบิดา เมื่อพระเยซูมอบหมายหน้าที่การงานให้คุณ อย่ากลัวว่าตนเองมีข้อบกพร่อง ขอให้ยอมรับไว้ และให้ท่านนำข้อบกพร่องนั้นมาใช้ประโยชน์ และคุณก็จะนำความงามมาสู่หนทางของท่านได้เช่นกัน

– ผู้ประพันธ์นิรนาม

ข้อบกพร่องเป็นเสมือนมิตรของเราได้ เพราะนั่นทำให้เราแสวงหาท่านผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่าเรา ท่านผู้ซึ่งมีความสามารถทุกทาง ไม่เหมือนกับเรา – นานา วิลเลี่ยมส์

ชายผู้หนึ่งซึ่งล่วงรู้เคล็ดลับข้อนี้ เคยกล่าวไว้ว่า “ข้าพเจ้าหันมาหาพระเยซู และคิดว่าจะไม่มีวันหิวกระหายอีกเลย ข้าพเจ้าจึงมีคำขวัญว่า ‘อย่าทำงานหักโหมเกินไป ทว่าให้พลังท่วมท้นออกมา’ นี่ก่อให้เกิดความแตกต่างใหญ่หลวงในชีวิตข้าพเจ้า” – ชาร์ลส์ โคว์แมน